Psychopedia.gr

Μία διαφορετική διάσταση της αγάπης

Toυ Ραφαήλ Ζαπάντη τελειόφοιτου τμήμα Ψυχολογίας Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

Πολλές φορές είναι δύσκολο να προσεγγίσουμε την έννοια της Αγάπης. Αυτού του ανεξήγητου αισθήματος λαχτάρας και έντονου πόθου που μας δημιουργείται προς έναν άνθρωπο, μία κατάσταση ή ένα αντικείμενο. Ίσως είναι η βαθιά στοργή και η έντονη έλξη προς ένα πρόσωπο, που σίγουρα δεν ήρθε μόνο του στη ζωή μας. Πρόκειται συνεπώς, για μία διαρκή και αμοιβαία συναισθηματική επεξεργασία με στόχο της αναζήτηση εγγύτητας και αποδοχής με άτομα και καταστάσεις που διαμορφώνουν αυτήν την επονομαζόμενη έλξη προς οτιδήποτε σημαντικό για εμάς.

Ωστόσο, μήπως τελικά η έννοια αυτή της αγάπης δεν συνδέεται πάντα με το αίσθημα του Δούναι και Λαβείν αλλά ενέχει περισσότερο χρησιμοθηρικούς σκοπούς;

Ο Αναλυτής Σάντορ Φερέντσι εστίασε στην μορφή της αγάπης που έχουμε λάβει από τη παιδική μας ηλικία. Ιδιαίτερα αναφέρθηκε στην ιδιαιτερότητα εκείνων των ανθρώπων που από παιδιά δεν εξέλαβαν ποτέ ή σε περιορισμένο βαθμό το αίσθημα της αγάπης και της αποδοχής από το ευρύτερο οικογενειακό ή φιλικό τους περιβάλλον. Στέκεται στο Νευρωτισμό που δημιουργείται από ένα τέτοιο βίωμα αναφερόμενος ότι, άτομα που δεν έγινα αποδεκτά στα τρυφερά χρόνια της ανάπτυξής τους, βιώνουν μία αφύσικη λαχτάρα για αγάπη και αποδοχή, στρέφοντας όλες τους τις προσπάθειες στην αναζήτηση αυτών των δύο βασικών στοιχείων για την εξέλιξη και μετέπειτα ζωή τους.

Το αίσθημα ωστόσο της αγάπης δεν περιορίζεται μόνο στα θετικά εκείνα στοιχεία δέσμευσης και ερωτισμού με τους άλλους, αλλά και στην βαθύτερη έννοια της αποδοχής και στοργής που νιώθει ο καθένας για τον εαυτό του. Είναι κοινά αποδεχτό ότι για να μας αγαπήσει κάποιος, να αντιληφθεί δηλαδή κάτι βαθύτερο, μία λάμψη μέσα μας,πρέπει πρώτα οι ίδιοι να έχουμε βρει ποιοι είμαστε τι ζητάμε και φυσικά να εκτιμάμε και να σεβόμαστε κάθε πτυχή του εαυτού μας,ωθούμενοι στη διατήρηση και ανάπτυξη των θετικών στοιχείων του εαυτού μας.

Ωστόσο, ένα άτομο που από μικρή ηλικία δεν έλαβε εκείνο το αίσθημα του ανήκειν και της αγάπης από τους  οικείους του, οδηγείται στην ανάπτυξη μίας επονομαζόμενης σύμφωνα με την ψυχολόγο Karen Horney Νευρωτικής αγάπης.

Τι είναι όμως αυτή η Νευρωτική επιθυμία για αγάπη;

Όπως προανέφερα,ένα άτομο που δεν έχει λάβει αγάπη, επομένως δεν έχει αναπτύξει και την αίσθηση αυτό-αξίας του,οδηγείται σε μία Νευρωτική αγάπη υποκινούμενη ως επί των πλείστων από την συνεχή αναζήτηση αποδοχής και φροντίδας από άτομα του κοινωνικού του περιβάλλοντος, προκειμένου να καλύψει εσωτερικά του κενά. Ιδιαίτερα η Horney αναφέρεται σε εκείνες τις ενορμήσεις (κινητοποιούμενες από το έντονο άγχος και λαχτάρα) για αναζήτηση επιβεβαίωσης πως κάποιος εκεί έξω τον νοιάζεται και το αγαπά όπως είναι. Λόγος γίνεται για τα Ναρκισσιστικά αυτά άτομα τα οποία δεν κινητοποιούνται από συναισθήματα στοργής για τον εαυτό τους ή για τους άλλους αλλά βασίζονται στον άξονα της αποδοχής και της απέχθειας.

Για αυτά τα άτομα η ευτυχία στη ζωή, η ύπαρξή τους και η ασφάλεια εξυπηρετούνται από τη συμπάθεια που εκφράζουν οι άλλοι σε εκείνους. Έχουν ανάγκη από καθησυχασμό προκειμένου να επουλώσουν το παιδικό τραύμα της μη αποδοχής. Ο Ψυχαναλυτής SadorRado, στηρίζει αυτή την ανάγκη για αρέσκεια στην εσωτερική απέχθεια που βιώνουν αυτά τα άτομα τόσο για τον ίδιο τους τον εαυτό –καθότι διαθέτουν πολύ χαμηλή αυτοεκτίμηση – όσο και για το περίγυρό τους. Ωστόσο, μπροστά στο φόβο της απώλειας τα αρνητικά αυτά συναισθήματα,μετατρέπονται σε ασυνείδητες ενοχές για το άτομο που τα βιώνει, ωθούμενο σε μία αέναη αναζήτηση αγάπης και επιβεβαίωσης ότι αξίζει.

Μήπως τελικά διαφέρει η εικόνα που έχουμε λανθασμένα κατασκευάσει για τον Ναρκισσιστή από αυτή που πραγματικά είναι;

Μήπως αυτή η έντονη αυτοπροβολή κρύβει άλλα στοιχεία από πίσω;

Συνολικά, η ζωή ενός Ναρκισσιστή είναι ιδιαίτερα εξουθενωτική. Φανταστείτε τη δυσκολία που φέρει η συνεχή αυτή προσπάθεια αυτό-επιβεβαίωσης και αναζήτηση θετικής ανταπόκρισης για τις πράξεις του από το περίγυρό του, σε μία προσπάθεια να καλύψει το εσωτερικό του κενό και τα αισθήματα ανασφάλειας που ο ίδιος βιώνει. Πρόκειται για μία αδιάκοπη αναζήτηση ενισχυτικών παραγόντων που θα τους επιβεβαιώσουν ότι είναι άξιοι και ότι γίνονται αποδεχτοί με την εικόνα που εκείνοι θέλουν να προβάλουν.
Είναι ένας δύσκολος αγώνας με τον εαυτό στηρίζοντας αυτή την ευάλωτη ψυχοσύνθεση στην εύκολη κριτική του κόσμου. Μία διαδικασία αρκετά επιζήμια και επώδυνη για κάθε ψυχή.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη χρήση της Τέχνης ως Θεραπευτικό μέσο μπορείτε να κάνετε κλικ εδώ:https://psychopedia.gr/neo-ekpaideytiko-programma-techni-os-therapeytiko-ergaleio-se-enilikes-kai-omades/

Βιογραφικό Ραφαήλ Ζαπάντη

Ονομάζομαι Ζαπάντης Ραφαήλ και είμαι τελειόφοιτος στο τμήμα Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Μεγαλώνοντας, η διαφορετικότητα των ανθρώπων και ο τρόπος που οδηγούμαστε να έχουμε διαφορετικές αντιλήψεις και ανάγκες ήταν κάτι που μου κινούσε πάντα το ενδιαφέρον. Άλλωστε, σκεφτείτε πόσο ιδιαίτερος και πρωτότυπος είναι ο κάθε άνθρωπος. Ένα σύνολο διαφορετικών εμπειριών και χαρακτηριστικών προσωπικότητας κληρονομημένων ή μη, που διαμορφώνουν μία ψυχοσύνθεση τόσο μοναδική και προσωπική που παρά τις φαινομενολογικές ομοιότητες είναι σχεδόν απίθανο να βρεθεί άλλο άτομο με τις ίδιες ακριβώς ψυχοσυναισθηματικές επενδύσεις στη ζωή. Αυτή είναι και η ομορφιά της Ψυχολογίας!

 

 

Πηγή: ReikT.(1971). Η Νευρωτική δίψα για αγάπη.. Σε Ρ., Μπέρκνερ (Επιμ.). Η Ανάγκη να μας αγαπούν. 44-51. Εκδόσεις: Αλεξάνδρεια
Why some narcissists actually hate themselves. BBC- Worklife. https://www.bbc.com/worklife/article/20210414-why-some-narcissists-actually-hate-themselves

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο