Η “ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ” στις στενές σχέσεις μεταξύ ενηλίκων έχει ορισθεί ως κάθε συμπεριφορά που μειώνει την αυτο – εκτίμηση και το αίσθημα ασφάλειας ή αυτό – ελέγχου ενός συντρόφου. Έπίσης, θεωρητικοποιείται με βάση τις συνέπειες της, καθώς έχει υποστηριχτεί ότι αποτελεί την καθημερινή διαντίδραση με τον/την σύντροφο, η οποία κλονίζει την ψυχολογική, συναισθηματική ή συμπεριφορική ικανότητα του θύματος, άσχετα από το αν υπήρχε πρόθεση, ή αν το τελευταίο συνειδητοποιεί τις συνεπειές της συμπεριφοράς που υφίσταται. Αρκετά σοφά συσχετίζεται και με τη σωματική κακοποίηση, αν και έχει αναγνωριστεί, ότι υπάρχουν πολλαπλές εκφάνσεις της εξουσίας στο /στη σύντροφό του εκτός των βίαιων σωματικών πράξεων.
Παρά την περιορισμένη θεωρητικοποίηση της ψυχολογικής κακοποίησης, έχουν εξαχθεί χρήσιμα ερευνητικά δεδομένα αναφορικά με τη συχνοτητά της. Γιά παράδειγμα, έχει παρατηρηθεί ότι η ψυχολογική κακοποίηση συμβαίνει στην πλειονότητα των σχέσεων, στις οποίες υπάρχει σωματική κακοποίηση, ενώ έχει αναφερθεί ότι η ψυχολογική βία συνδέεται στενά με την πιθανότητα βίαιων σωματικών επιθετικών επιθέσων. Έξάλλου, έχει αποδειχθεί ότι η πρώιμη εμφάνιση ψυχολογικής κακοποίησης τείνει να καταλήγει σε σωματική κακοποίηση μέσα στα πρώτα χρόνια του γάμου.
Έντούτοις, υπάρχει η παραδοχή σε άλλες έρευνες ότι η ψυχολογική κακοποίηση μπορεί να παρατηρηθεί σε σχέσεις όπου δεν έχει αναφερθεί σωματική κακοποίηση και η δυναμική της πρώτης είναι δυνατόν στην πραγματικότητα να αποκλίνει από τη δυναμική της τελευταίας. Έχει, επίσης, σημειωθεί ότι ο » κύκλος βίας» που ενυπάρχει στη σωματική κακοποίηση δεν παρουσιάζεται πάντα σε περιπτώσεις ψυχολογικής κακοποίησης, γεγονός το οποίο φανερώνει μάλλον μια γραμμική κλιμάκωση, παρά επαναλαμβάνομενους κύκλους έντασης και απεμπλοκής από την τελευταία. Ενώ οι γυναίκες που κακοποιούνται σωματικά, γνωρίζουν ότι η βία εναντίον τους είχε σκοπό να τις βλάψει, τα θύματα ψυχολογικής βίας έχουν μεγαλύτερη δυσκολία στο να την αναγνωρίσουν ως κακοποίηση και κατά συνέπεια είναι λιγότερο εμφανές στο να αμυνθούν ή να ανανήψουν από τις επιθέσεις ψυχολογικής υφής.
Η ψυχολογική κακοποίηση διέπεται από κάποια κοινά χαρακτηριστικά τόσο στους ενήλικες, όσο και στα παιδιά. Τα σχήματα και για τους δύο πληθυσμούς περιλαμβάνουν την απόρριψη, την ταπείνωση και τον εξευτελισμό, απειλές ή/και τρομοκράτηση, εκμετάλλευση ή/ και χρήση »ανδρικών προνομίων», καθώς και απομόνωση. Παρά τις ομοιότητες που προαναφέρθηκαν στην ψυχολογική κακοποίηση των ενηλίκων και των παιδιών, υπάρχουν, και σαφείς διαφορές, όπως η παθολογική ζήλια, ή οικονομική στέρηση, η εξαιρετική συμπεριφορά και η κοινωνική απομόνωση, συμπεριφορές που παρατηρούνται πρωταρχικά στις σχέσεις των ενηλίκων και η παραμέληση της ιατρικής φροντίδας, της ψυχικής υγείας και της εκπαίδευσης, η οποία επισυμβαίνει αποκλειστικά στην ψυχολογική κακοποίηση των παιδιών.
Η μελέτη που διεξήχθηκε από το Ευρωπαικό Λόμπυ Γυναικών ( European Women’s Lobby ) σχετικά με το » σκοτεινό αριθμό ενδοοικογενειακής βίας » στα κράτη της Ευρωπαικής Ένωσης, αποδεικνύει ότι η ενδοοικογενειακή βία αποτελεί τη συχνότερη μορφή βίας κατά των γυναικών. Τα ποσοστά που παρουσιάζονται από τις χώρες που συμμετείχαν στη συγκεκριμένη έρευνα, είναι ενδεικτικά της ανησυχητικής διάστασης που έχει πάρει το φαινόμενο της βίας μέσα στην οικογένεια…
– Στην Ολλανδία (1989) το 13% των γυναικών που συμμετείχαν ως υποκείμενα στην έρευνα τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, ήταν θύματα σεξουαλικής ή/και σωματικής κακοποίησης.
– Στο Βέλγιο (1998), ο πλέον συχνός και επικίνδυνος δράστης ήταν ο σύντροφος, αναφορικά με σοβαρές πράξεις βίας κατά των γυναικών (48,4% ).
-Στη Φινλανδία (1998) το 22% των έγγαμων γυναικών, καθώς και αυτές που συζούσαν με το συντροφό τους, είχε δεχτεί βία ή απειλές από τον τελευταίο, ενώ το 9% είχαν υπάρξει θύματα κατά τον τελευταίο χρόνο.
Σύμφωνα με άλλες μελέτες
– Στην Πορτογαλία το 52,8% των γυναικών είχε υπάρξει θύμα βίας με δράστη το σύζυγο /σύντροφο του, με κύρια μορφή βίας την ψυχολογική κακοποίηση.
– Στη Γαλλία (2001 ) 1.350.000 γυναίκες υπήρξαν θύματα ενδοοικογενειακής βίας.
– Στη Ρωσία 13.000.000 γυναίκες δολοφονούνται ετησίως, με δράστη το σύζυγο ή συντροφό τους.
– Στη Νορβηγία 10.000 γυναίκες αναζητούν την παροχή ιατρικής βοήθειας, εξαιτίας τραυματισμών που υπέστησαν από το σύζυγο/ σύντροφο τους.
-Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το 25% των γυναικών έχουν υποστεί σωματική κακοποίηση από τον τωρινό ή τον πρώην σύζυγο/ σύντροφο κάποια στιγμή της ζωής τους.
Για πληροφορίες και συμμετοχές μπορείτε να μας καλέσετε στα τηλ. 210-6413306, 6932564251 ή να στείλετε το μήνυμα σας στο info@psychopedia.gr
Πηγή: http://www.eglimatologia.gr