Psychopedia.gr

Ελκώδης Κολίτιδα – Νόσος του Crohn: Oι ψυχολογικές επιπτώσεις στο άτομο

Οι περισσότερες από τις ασθένειες που αντιμετωπίζει ο σύγχρονος άνθρωπος στις ανεπτυγμένες, τουλάχιστον, χώρες είναι χρόνιες. Οι χρόνιες ασθένειες δεν θεραπεύονται οριστικά, αλλά αποτελούν καταστάσεις που προσπαθούμε να ελέγξουμε και στις οποίες ο ασθενής καλείται να προσαρμοστεί. Η προσαρμογή στην χρόνια ασθένεια είναι μία εξαιρετικά πολύπλοκη διαδικασία, η οποία επηρεάζεται από όλους σχεδόν τους τομείς της ανθρώπινης λειτουργικότητας, αλλά και τους επηρεάζει σχεδόν όλους.

Ψυχολογικές αντιδράσεις κατά την διάρκεια της εξέλιξης της 

Αρχικά, το άτομο αρχίζει να αναγνωρίζει κάποια συμπτώματα, όπως κοιλιακά άλγη ή διάρροιες, τα οποία ίσως αποτελούν ενδείξεις μίας σοβαρής ασθένειας. Οι ψυχολογικές αντιδράσεις ποικίλουν από την κινητοποίηση για τη διευκρίνηση της κατάστασης έως την αγνόηση των συμπτωμάτων ή την αποφυγή ανάληψης οποιαδήποτε δράσης.

Όταν γίνεται η διάγνωση το άτομο στην αρχή μπορεί να αντιδράσει με σοκ, θυμό, μία αίσθηση απώλειας και πένθους, αποφυγή και άρνηση να διαχειριστεί την πραγματικότητα. Αυτές οι αντιδράσεις βαθμηδόν «εγκαθίστανται» στη ζωή του και την μεταβάλλουν. Τονίζεται ότι η αποφυγή και η άρνηση είναι δυσλειτουργικοί τρόποι αντίδρασης εάν παραταθεί η διάρκεια τους. Σταδιακά αντιλαμβάνεται τί συμβαίνει και αρχίζει να προσαρμόζεται. Η προσαρμογή αφορά:

τον βιολογικό τομέα (κόπωση, πόνος, διάρροιες, αιμορραγικές κενώσεις, πυρετός, παρενέργειες της αγωγής, λειτουργικότητα, προσαρμογή στην εξέλιξη της ασθένειας),
τον κοινωνικό τομέα (απομόνωση, στίγμα, σχέσεις με την οικογένεια, με τους φίλους και το προσωπικό υγείας),
τον συναισθηματικό τομέα (αυτο-εικόνα, εικόνα του σώματος, μειωμένες δυνατότητες και αντοχές, αίσθηση μεγαλύτερης ευπάθειας, περιορισμοί στην μετακίνηση, επαναπροσδιορισμός των στόχων και των προσδοκιών, επαναξιολόγηση των αξιών, θέματα πνευματικότητας, εύρεση νοήματος στην όλη εμπειρία, αρνητικά συναισθήματα, φόβος για το μέλλον με έντονη την αίσθηση της αβεβαιότητας και του άγχους θανάτου), τον επαγγελματικό τομέα (πιθανόν επαγγελματικός αναπροσανατολισμός, απειλή απόλυσης λόγω μειωμένων δυνατοτήτων, υποχρεωτική αναπηρική συνταξιοδότηση, χαρακτηρισμός «άτομο με ειδικές ανάγκες» ) και τη συμπεριφορά (έλεγχοι υγείας, τήρηση των ιατρικών οδηγιών, αλλαγή στον τρόπο διατροφής, διαχείριση της εξέλιξης της ασθένειας).

Η αρχική έκπληξη, η πιθανή ανάγκη για επώδυνες και δύσκολες ή και επικίνδυνες ιατρικές διαδικασίες, η ανάγκη πιθανώς για μακρόχρονη νοσηλεία, η ανάγκη για αλλαγές στον τρόπο ζωής και ο φόβος για το μέλλον και την ίδια τη ζωή προκαλούν μία σειρά έντονων και αρνητικών συναισθημάτων.

Το άτομο μπορεί να νιώθει:

– θυμωμένο που συνέβει στον ίδιο η νόσος

– ένοχο που ανησυχεί τα αγαπημένα του πρόσωπα

– ντροπιασμένο που δεν μπορεί να ελένξει τα αέρια του ή που πρέπει να τρέξει στη τουαλέτα σε απροσδόκητες στιγμές

– φοβισμένο να βγεί από το σπίτι μήπως συμβεί να θελήσει να πάει τουαλέτα χωρίς να υπάρχει άμεση πρόσβαση

– αγχωμένο για την συνέχιση της εργασίας και της επαγγελματικής σταδιοδρομίας

– ενοχλημένο από άτομα που του συμπεριφέρονται διαφορετικά λόγω του γεγονότος ότι νοσεί (υπερπροστασία, αποφυγή κοινωνικής επαφής)

– ενοχλημένο από τους γονείς που μπορεί να είναι ανήσυχοι, να προσπαθούν να περιορίσουν το άτομο και να ρωτούν συνέχεια για την κατάσταση της υγείας. Τα συναισθήματα μπορεί να είναι αγάπης/μίσους, καθώς αρέσει στο άτομο να το φροντίζουν όταν είναι άρρωστο, αλλά όχι να γίνεται μεγάλο θέμα η υγεία του όταν νιώθει καλά

– κουρασμένο από τους ανθρώπους που θεωρούν ότι καταλαβαίνουν τί περνάει σε σωματικό, ψυχικό και κοινωνικό επίπεδο

– φοβισμένο για τις συνεχείς εξετάσεις, την εισαγωγή στο νοσοκομείο ή την πιθανή χειρουργική επέμβαση και

– αγχωμένο για το μέλλον του

Το άτομο καλείται να αντιμετωπίσει την νέα κατάσταση και να διαχειριστεί τα συναισθήματα του (π.χ. μέσω της αναζήτησης πληροφόρησης, τον καθορισμό σαφών στόχων, την διατήρηση θετικής προοπτικής, την χρήση συναισθηματικής και υλικής βοήθειας από άλλους και την αναζήτηση ψυχολογικής υποστήριξης).

Το άτομο μπορεί να βοηθήσει τον εαυτό του μέσω της λήψης της φαρμακευτικής αγωγής, της προσοχής στην διατροφή, της ξεκούρασης για όσο διάστημα νιώθει ότι το χρειάζεται, της πίστης στον εαυτό στην καθημερινότητα, της αποδοχής του εαυτού, της επιβράβευσης του εαυτού για κάθε επιτυχία και της επαφής με τα συναισθήματα του.

Το άτομο που νόσησε είναι σημαντικό να θυμάται ότι είναι πολλά περισσότερα από την ίδια την νόσο. Γι αυτό, αν και αλλάζει έως ένα βαθμό η καθημερινότητα του, είναι σημαντικό να προσπαθήσει να διατηρήσει τις δραστηριότητες του -ή να βρεί καινούργιες πιό ρεαλιστικές-, τις φιλίες του, να αναζητήσει να επικοινωνήσει με άτομα με το ίδιο βίωμα και γενικά να συνεχίσει την ζωή που είχε.

Ενημερωθείτε για το ΝΕΟ Εκπαιδευτικό Σεμινάριο από το Κέντρο Δια Βίου Μάθησης Psychopedia με θέμα: “Aυτοάνοσα Νοσήματα και Ψυχολογία (ψωρίαση, αρθρίτιδα, νόσος Crohn, σκλήρυνση κατά πλάκας)” , το οποίο θα διεξαχθεί το Σάββατο 14 Δεκεμβρίου 2019, ώρα: 12:00-14.30.

Επιπλέον Δυνατότητα Ασύγχρονης παρακολούθησης Ε – Learning (αποστολή βιντεοσκοπημένης της εισήγησης και εκπαιδευτικού υλικού)

Απευθύνεται σε: Ειδικούς Ψυχικής υγείας, Νοσηλευτές, Κοινωνικούς λειτουργούς, Εργοθεραπευτές και στο ευρύτερο ενδιαφερόμενο κοινό.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να κάνετε κλικ εδώ: https://psychopedia.gr/seminario-aytoanosa-nosimata-kai-psychologia-psoriasi-arthritida-nosos-crohn-sklirynsi-kata-plakas/

 

 

Πηγή: http://www.crohnhellas.gr/psixologikes-diastaseis-ifne/

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο