Psychopedia.gr

Μιλώντας για τα συναισθήματα

Της Νάγιας Σουρβίνου, Ψυχολόγου, Υπαρξιακή-Συστημική Ψυχοθεραπεία

Χαρά, λύπη, αγάπη, θυμός, φόβος, ζήλεια. Τι κοινό έχουν οι παραπάνω λέξεις μεταξύ τους; Η καθεμιά περιγράφει ένα ξεχωριστό συναίσθημα.

Σε κάθε στιγμή της ζωής του, ο άνθρωπος βιώνει πλήθος συναισθημάτων. Ο τρόπος που ο καθένας αντιμετωπίζει το συναίσθημά του, παίζει σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της προσωπικότητας.

Το κάθε συναίσθημα είναι χρήσιμο, διότι δίνει μία πληροφορία. Ο άνθρωπος χρειάζεται να διατηρεί επαφή με τα συναισθήματά του. Να τα αναγνωρίζει αλλά και να καταλαβαίνει για ποιο λόγο βιώνει το κάθε ένα από αυτά την εκάστοτε στιγμή.

Τι γίνεται όμως στην περίπτωση που κάποιος κρύβει ένα συναίσθημα; Για παράδειγμα κάποιος που φοβάται να θυμώσει για να μη γίνει δυσάρεστος. Ο άνθρωπος αυτός κρύβει το θυμό που αισθάνεται, με αποτέλεσμα κάθε φορά που θυμώνει να νιώθει ενοχές. Τότε είναι που το συναίσθημα βιώνεται με τρόπο  δυσλειτουργικό.

Επομένως, δεν υπάρχουν δυσλειτουργικά συναισθήματα, αλλά η στάση απέναντί τους καθορίζει αν αυτά θα είναι λειτουργικά ή όχι. Ο τρόπος δηλαδή που τα διαβάζει κανείς είναι το κλειδί της υπόθεσης.

Για να καταλάβουμε όμως, πως χτίζεται η στάση απέναντι στα συναισθήματα.

Η διαδικασία δεν μαθαίνεται συνειδητά μέσα από τα βιβλία, αλλά είναι μία διαδικασία που μαθαίνεται από την παιδική ηλικία σε αλληλεπίδραση με το περιβάλλον. Ο τρόπος είναι η μίμηση και η συμμόρφωση με το μοτίβο που ακολουθεί η οικογένεια.

Για παράδειγμα μια οικογένεια που στο τραπέζι μοιράζεται μόνο παράπονα και δυσκολίες, απωθεί το συναίσθημα της χαράς. Αποφασίζει να σχετίζεται μέσα από καταστάσεις που κάθε άλλο παρά χαρούμενα κάνουν τα μέλη της.  Τα παιδιά αυτής της οικογένειας θα διαιωνίσουν αυτό τον τρόπο επικοινωνίας.

Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι απαιτείται μεγάλη σπατάλη ενέργειας για να πάει κανείς κόντρα στα συναισθήματά του. Σε στιγμές αδυναμίας εκείνα θα λειτουργήσουν με τρόπο αρχαϊκό και πρωτόγονο. Είναι τότε, που η διαχείρισή τους γίνεται ακόμα πιο δύσκολη.

Το γεγονός ότι κάποιος έχει ένα μαθημένο τρόπο να αντιμετωπίζει τα συναισθήματά του, δεν αποκλείει την αλλαγή του τρόπου αυτού. Καθένας είναι δυνατό να βιώσει τη διορθωτική εμπειρία, που θα του επιτρέψει να πλησιάσει ακόμα πιο κοντά στην πληρότητα του εαυτού. Διορθωτική χαρακτηρίζεται η εμπειρία εκείνη που δίνει τη δυνατότητα αναδιατύπωσης των μέχρι τότε μοτίβων. Η διαπίστωση αυτή δεν σημαίνει την αλλοίωση του εαυτού, αλλά τη μεγαλύτερη κατανόησή του. Εργαλείο είναι η επανάληψη, μέσα σε σχέσεις πέραν της οικογένειας καταγωγής. Βασική προϋπόθεση… η ευελιξία.

 

Σύντομο Βιογραφικό Νάγιας Σουρβίνου

Η Νάγια Σουρβίνου σπούδασε στο Τμήμα Ψυχολογίας Παντείου Πανεπιστημίου από όπου και αποφοίτησε εκπονώντας την πτυχιακή της εργασία με θέμα «Ποιοτική ανάλυση της σχέσης της Χρυσής Αυγής με τους νέους». Έχει εργαστεί ως Ψυχολόγος σε Κέντρο Ημέρας Παιδιών και Εφήβων με αυτισμό. Έχει ασχοληθεί και με την παράλληλη στήριξη παιδιών σχολικής ηλικίας. Εκπαιδεύεται στη Συστημική – Υπαρξιακή Ψυχοθεραπεία, ενώ παράλληλα ασχολείται με το θεατρικό παιχνίδι.

 

 

 

 

 

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο