Psychopedia.gr

Οικογενειακές συγκρούσεις-Συγκρούσεις γονέων [Mέρος 1ο]

Της Δέσποινας Χατζηγρηγοριάδου, Ψυχολόγου Α.Π.Θ, ειδίκευση στη Σχολική Ψυχολογία

Οι οικογενειακές συγκρούσεις αναπτύσσονται και δρουν σε διάφορα σχήματα μέσα στην οικογένεια. Το πρώτο σχήμα σύγκρουσης είναι μεταξύ των γονέων. Το ζευγάρι στη διάρκεια των πρώτων χρόνων της συμβίωσης και μετά την απόκτηση των παιδιών διαμορφώνει έναν συγκεκριμένο κώδικα/ τρόπο επικοινωνίας. Εάν αυτός ο τρόπος επικοινωνίας είναι αποτελεσματικός και επιλύει τις διάφορες διαφωνίες τότε η οικογενειακή ζωή περιβάλλεται από θετικά συναισθήματα και ικανοποίηση. Οι παράγοντες που επηρεάζουν ένα ζευγάρι είναι η συμπεριφορές που λαμβάνουν χώρα στη διάρκεια  της συμβίωσης, η συμφωνία ή μη στην ιεράρχηση των αναγκών της οικογένειας, το έντονο άγχος και η ποιότητα της επικοινωνίας.

Το σημείο στο οποίο εντοπίζονται κυρίως οι πηγές των συγκρούσεων είναι σε ορισμένες προβληματικές συμπεριφορές που συναντάμε στην καθημερινότητά μας είτε στον εαυτό μας είτε σε αυτόν/η που έχουμε απέναντί μας.

  • Συνηθίζουμε να αποφεύγουμε την αντιμετώπιση μιας έντονης συναισθηματικά κατάστασης. Τα συναισθηματικά ξεσπάσματα είναι συχνά και απαραίτητα πολλές φορές, ωστόσο, είναι λίγες οι φορές που προσπαθούμε να μετατρέψουμε τα αρνητικά συναισθήματα σε θετικά.
  • Η λεκτική κυρίως επιθετικότητα είναι παρούσα σε κάθε σύγκρουση και συχνά η «υποταγή» σε αυτή είναι παράγοντας που διαιωνίζει τις συγκρούσεις καθώς η επίλυση έρχεται μόνο με την έκφραση της γνώμης και των δύο πλευρών.
  • Η προσπάθεια επίλυσης μιας σύγκρουσης με «διαιτητή» και όχι από τους άμεσα εμπλεκόμενους ενισχύει τη σύγκρουση. Τα αρνητικά αποτελέσματα εντείνονται όταν οι γονείς εμπλέκουν στη μεταξύ τους σύγκρουση τα παιδιά, προσπαθώντας να τα τάξουν υπέρ του ενός ή του άλλου.
  • Ο εγωισμός δεν επιτρέπει το ζευγάρι να αναζητήσει τις αιτίες των προβλημάτων και να τις αναλύσει ώστε να βρεθεί η λύση.

Με άλλα λόγια, η ομαλή λειτουργία της οικογένειας έχει τις βάσεις της σε κάθε μέλος ξεχωριστά, το οποίο οφείλει να λειτουργεί βάσει κανόνων, να σέβεται τα όρια της οικογένειας, να εκφράζει την άποψη και τα συναισθήματά του και αντίστοιχα να συμμερίζεται τις απόψεις και τα συναισθήματα των άλλων μελών. Τα προβλήματα μέσα στην οικογένεια είναι αναμενόμενα και φυσιολογικά και αυτό που οφείλει ο καθένας είναι να αναζητά την πηγή των προβλημάτων με βάση την οποία θα καθοριστεί και η επίλυσή τους.

 

Σύντομο βιογραφικό Δέσποινας Χατζηγρηγοριάδου

Η Δέσποινα Χατζηγρηγοριάδου σπούδασε Ψυχολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Απέκτησε κλινική εμπειρία στο Κέντρο Ψυχικής Υγείας Κατερίνης, συμπεριλαμβανομένου του Ιατροπαιδαγωγικού τμήματος και στο Ψυχιατρικό τμήμα του Γενικού Νοσοκομείου Κατερίνης (Κλινική Οξέων Ψυχιατρικών Περιστατικών του πρώην Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Πέτρας Ολύμπου). Διετέλεσε εκπαιδεύτρια στο Δημόσιο ΙΕΚ Κατερίνης και στο Επιμορφωτικό πρόγραμμα «ΣΧΟΛΕΣ ΓΟΝΕΩΝ» του Ε.Π. «Εκπαίδευση και Διά Βίου Μάθηση». Παρείχε ψυχολογικές και συμβουλευτικές υπηρεσίες στο ιδιωτικό εκπαιδευτήριο ΠΛΑΤΩΝ και στο ΤΕΕ Ειδικής Αγωγής Κατερίνης. Συμμετέχει στο τρέχον πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών στη Σχολική Ψυχολογία του Ιταλικού Πανεπιστημίου TOR VERGATA.

 

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο