Psychopedia.gr

H τέχνη ως μέσο επικοινωνίας αλλά και θεραπείας!

Μελετώντας το βιβλίο των Sue Jennings και Ase Minde, με τίτλο «Οι Μάσκες της Ψυχής» βρήκα χρήσιμες πληροφορίες σχετικά με την θεραπεία μέσω των εικαστικών (art therapy) και της δραματοθεραπείας (dramatherapy) και τον συνδυασμό των δύο, καθώς και για την πρωταρχική ανάγκη του ανθρώπου να εκφράζεται.

Συγκεκριμένα αναφέρει ότι η θεραπεία μέσω των εικαστικών (art therapy) προέρχεται από δύο κυρίως τομείς: την εικαστική τέχνη και την ψυχολογία και σημαίνει τη χρήση των εικαστικών με θεραπευτικό σκοπό. Σε μία τέτοια είδους θεραπεία ο θεραπευτής ζητάει από τον ασθενή να εκφράσει τα συναισθήματα, τα όνειρα και τα εσωτερικά του βιώματα μέσω ποικίλων καλλιτεχνικών μέσων. Το έργο τέχνης που δημιουργεί θεωρείται αναπαράσταση του αντικειμενικού κόσμου, αλλά το άτομο που δημιουργεί το έργο προβάλλει πάνω του τμήματα του εαυτού του και του αντικειμένου. Η σχέση που αναπτύσσεται είναι τριαδική, δηλαδή θεραπευτής-θεραπευόμενος-εικόνα. Η θεραπεία μέσω των εικαστικών μπορεί να είναι ατομική ή και ομαδική, βασιζόμενη στις υποκειμενικές ανάγκες του ασθενούς και καθοδηγούμενη από τον θεραπευτή δίνοντας ασκήσεις με συγκεκριμένη θεματική.

Κατά τη δημιουργία του έργου ο άνθρωπος προβάλει τις εμπειρίες του με σύμβολα. Χρησιμοποιούνται εικόνες όπως πόρτες, παράθυρα, κλειδιά, πύλες, μάσκες, καταφύγια, σπίτια κ.α. Ο Carl Jungυποστηρίζει ότι “Τα σύμβολα είναι ένας φυσικός τρόπος ψυχικής έκφρασης, η φυσική γλώσσα του ασυνειδήτου. Τα σύμβολα εμφανίζονται αυθόρμητα, είναι ζωντανές και προσωποποιημένες πτυχές της ψυχής. Είναι φορτισμένα με ψυχική ενέργεια -είναι υπερφυσικά- και έτσι είναι δυναμικά, έχουν καθοδηγητική δύναμη και δημιουργούν συνέπειες.”

Στη δημιουργική τέχνη πάντα γίνεται μια συνάντηση. Οι καλλιτέχνες συναντούν τα τοπία, τις ιδέες ή τα εσωτερικά τους οράματα που θέλουν να εξωτερικεύσουν. Όσο δημιουργούν, απορροφώνται μέσα σε αυτά και γίνονται κομμάτι του έργου τέχνης. Ταυτόχρονα όμως βγαίνουν έξω από αυτό και προσπαθούν να το δουν από διάφορες προοπτικές. Παρατηρώντας εμένα αλλά και άλλους συναδέλφους μου, όσο και αν έχεις απορροφηθεί κατά την δημιουργία του, φτάνει η στιγμή που αφήνεις κάτω τα εργαλεία σου και πηγαίνεις πίσω, μακριά από το έργο για να το μελετήσεις. Να το παρατηρήσεις από απόσταση και να επανέλθεις αργότερα για τις όποιες αλλαγές. Αυτή η δυνατότητα αλληλεπίδρασης, ανάμεσα στον εσωτερικό και τον εξωτερικό κόσμο, το να είσαι μέρος κάποιου πράγματος και ταυτόχρονα να είσαι απ’ έξω, είναι η λέξη-κλειδί της επικοινωνίας. Δημιουργείται ένας χώρος που εκεί ζωντανεύει η λεκτική και η μη λεκτική επικοινωνία.

Ενημερωθείτε για το ΝΕΟ Πρόγραμμα από το Κέντρο Δια Βίου Μάθησης Psychopedia με θέμα: “Art Therapy για παιδιά και εφήβους-Μέθοδος Vera Vasarhelyi και Παιδικό Ιχνογράφημα-Ομάδες παιδιών και ενηλίκων”. Ημερομηνία έναρξης: Σάββατο 12 Οκτωβρίου 2019.

Απευθύνεται: Σε Ψυχολόγους, Ειδικούς Ψυχικής Υγείας, Νηπιαγωγούς, Εκπαιδευτικούς, Παιδαγωγούς, Ειδικούς θεραπευτές, Λογοθεραπευτές, Εργοθεραπευτές, Κοινωνικούς Λειτουργούς, Ψυχίατρους και στο ευρύτερο ενδιαφερόμενο κοινό.

Για περισσότερες πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής μπορείτε να κάνετε κλικ εδώ: https://psychopedia.gr/art-therapy-gia-paidia-kai-efivoys-methodos-vera-vasarhelyi-amp-paidiko-ichnografima-ekpaideytiko-programma/

Σε ένα άλλο σημείο του βιβλίου αναφέρεται η γνώμη της Margreth Naumberg (1958), πρωτοπόρος της θεραπείας μέσω των εικαστικών στις ΗΠΑ, όπου έλεγε ότι “Η τεχνική της θεραπείας μέσω των εικαστικών βασίζεται στη γνώση ότι κάθε άτομο, είτε έχει γνώσεις τέχνης είτε όχι, έχει μια λανθάνουσα ικανότητα να προβάλλει τις εσωτερικές συγκρούσεις του σε μία παραστατική μορφή τέχνης. Συχνά, όσο πιο βαθιές εμπειρίες διερευνούν οι πίνακες των ασθενών, τόσο πιο εύκολα τις αρθρώνουν λεκτικά.” Η τέχνη βοηθάει τους ανθρώπους να βιώσουν τον κόσμο με διαφορετικούς τρόπους και ως εκ τούτου τους βοηθά να δώσουν στις λέξεις μεγαλύτερη ουσία, κάνοντάς τες πιο ζωντανές.

Είχα την τύχη να βιώσω, μέσα από την προσωπική μου εμπειρία και την συμμετοχή μου σε βιωματικά σεμινάρια art therapy, αυτό που τόσο συχνά έχουμε ακούσει και έχουν περιγράψει συγγραφείς διαφόρων βιβλίων σχετικού θέματος, δηλαδή το δημιουργικό ταξίδι. Κατά την διεξαγωγή των σεμιναρίων που παρακολούθησα συνειδητοποίησα πόσο σημαντικό είναι οι συντονιστές και το θέμα που επεξεργάζονται σε συνδυασμό με την δυναμική της εκάστοτε ομάδας. Η ιδιότητα και ο επαγγελματικός προσανατολισμός που έχει ο καθένας είναι το λιγότερο που έχει σημασία ακόμα και για έναν καλλιτέχνη! Μέσα από το προσωπικό μου ταξίδι είχα την ευκαιρία να αξιολογήσω και να εκτιμήσω τις δυνατότητες αυτής της μεθόδου.

Ο Arthur Robbins στο βιβλίο του «The Artist as Therapist» (1987), λέει ότι: “Στην θεραπεία οι ασθενείς και ο θεραπευτής προσπαθούν να βρουν μέσα τους τον καλλιτέχνη. Η θεραπευτική διαδικασία για τους ασθενείς είναι μια συνεχής πάλη για να ανακαλύψουν αληθινές εσωτερικές αναπαραστάσεις και σύμβολα και τους δίνει μορφή ώστε να αναπτύξουν πιο πλούσιες και πιο συγκεκριμένες ζωντανές πραγματικότητες. Οι θεραπευτές δίνουν διέξοδο στον καλλιτέχνη μέσα τους, με μια συνεχή διαδικασία διατήρησης ενός υποστηρικτικού περιβάλλοντος που θα προσφέρει στους ασθενείς το χώρο, την ενέργεια και την ορμή για να αλλάξουν.” Όντως πολλά άτομα δυσκολεύονται να βρουν λέξεις για τα εσωτερικά τους συναισθήματα, τους φόβους και τις εμπειρίες τους. Το έργο τέχνης γίνεται συμβολική γλώσσα για τα εσωτερικά τους συναισθήματα και τους βοηθά να οικοδομήσουν μια γέφυρα ανάμεσα στην εσωτερική και την εξωτερική πραγματικότητα.

 

Απόσπασμα από το άρθρο της Ανδριανής Αμπάβη με τίτλο: “Art Therapy – Η Θεραπεία μέσω της Τέχνης”.

Πηγή: http://www.artmag.gr

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο