Psychopedia.gr

“Πως ξεπερνούμε το άγχος με την τεχνική της συστηματικής αποευαισθητοποίησης”

Της Αικατερίνης-Μαρίας Ποπρέλκα, Προπτυχιακής Φοιτήτριας Ψυχολογίας Παντείου Πανεπιστημίου

H τεχνική της αποευαισθητοποίησης είναι ένα χρήσιμο εργαλείο του Ψυχοθεραπευτή όπου χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της συνεδρίας προκειμένου να δομήσει της αγχωγόνες καταστάσεις στο άτομο. Θεμελιωτής της συστημικής απευαισθητοποίησης ήταν ο Joseph Wolpe, Σύμφωνα με τον ίδιο περιλαμβάνεται ένας αριθμός συγκεκριμένων σταδίων. Αρχικά επιχειρείται μια προσεκτική αξιολόγηση των θεραπευτικών αναγκών που έχει ο ασθενής, γι’ αυτό ο θεραπευτής παίρνει ένα λεπτομερές ιστορικό κάθε συμπτώματος και κάθε πτυχής της ζωής του ασθενούς, στην οποία έχει αντιμετωπίσει αδικαιολόγητες και υπερβολικές δυσκολίες. Επίσης, απαιτείται και ένα γενικό ιστορικό του θεραπευόμενου.

Αφού προσδιοριστούν τα προβλήματα και ο θεραπευτής κρίνει πως μπορούν να αντιμετωπιστούν με συστηματική απευαισθητοποίηση, ο θεραπευόμενος εκπαιδεύεται στη χαλάρωση. Ενώ στην αρχή ο θεραπευόμενος έχει μεγάλη δυσκολία στο να χαλαρώσει έπειτα από έξι περίπου συνεδρίες είναι σε θέση να χαλαρώνει όλο το σώμα και σύντομο χρονικό διάστημα.

Η επόμενη φάση της θεραπείας έχει σχέση με τη δημιουργία ενός καταλόγου μέσα στον οποίο θα γράφονται με ιεραρχική σειρά όλες οι αγχογόνες καταστάσεις που βιώνει ο ασθενής. Προκειμένου να δημιουργηθεί αυτός ο κατάλογος, θα πρέπει να αποσπάσει πληροφορίες από τον ασθενή για το ποια ερεθίσματα του προκαλούν άγχος και φόβο και έπειτα να τα ιεραρχήσει ανάλογα με το θέμα τους. Στη συνέχεια ο θεραπευτής πρέπει να κατατάξει τα ερεθίσματα με τέτοιο τρόπο ώστε να πηγαίνει από τα περισσότερο στα λιγότερο ενοχλητικά και αγχογόνα.

Δείτε το ΝΕΑ Βιβλία Αυτοβελτίωσης -Κατάθλιψη-Διαχείριση Θυμού – Κοινωνικό άγχος του Psychopedia.gr. Πατήστε στην παρακάτω εικόνα για να ενημερωθείτε:

ΝΕΑ Βιβλία Αυτοβελτίωσης -Κατάθλιψη-Διαχείριση Θυμού – Κοινωνικό άγχος

Μετά την κατασκευή αυτής της ιεραρχίας, ο ασθενής είναι έτοιμος να αρχίσει την απευαισθητοποίηση μόνος του. Ο θεραπευτής ενθαρρύνει τον ασθενή να επιτύχει ένα καλό στάδιο χαλάρωσης και έπειτα να φανταστεί το λιγότερο αγχογόνο και ενοχλητικό ερέθισμα. Αν ο θεραπευόμενος δεν νιώσει άγχος ενθαρρύνεται να φανταστεί το επόμενο ερέθισμα του καταλόγου, παραμένοντας χαλαρωμένος. Αν ο ασθενής νιώσει άγχος ενώ φαντάζεται ένα ερέθισμα, ο θεραπευτής του ζητά να χαλαρώσει και να σκεφτεί ένα λιγότερο αγχογόνο ερέθισμα. Η ίδια διαδικασία συνεχίζεται έως ότου ο ασθενής να παραμείνει χαλαρωμένος ενώ φαντάζεται όλα τα ερεθίσματα του καταλόγου. Μετά από αυτό το στάδιο, αναμένουμε ότι η χαλάρωση που σχετίζεται με τη σκέψη των ερεθισμάτων θα γενικευθεί και σε σχέση με όλα τα ερεθίσματα στην καθημερινή ζωή.

Πολλοί ερευνητές που ασχολήθηκαν με τη συστηματική απευαισθητοποίηση έδειξαν πόσο σημαντικό είναι για τον ασθενή να εκτίθεται και σε πραγματικές καταστάσεις προκειμένου να θεραπευτεί. Έτσι, μόλις ξεπερνά το άγχος του απέναντι σε συγκεκριμένα ερεθίσματα μέσα στα πλαίσια των θεραπευτικών συνεδριών, κρίνεται αναγκαίο να εκτίθεται και στα ανάλογα, πραγματικά αυτή τη φορά, ερεθίσματα.

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο